Dag 38 – Sequoia’s!

f00t00s1

Het ontbijt in Yosemite Village was duurder dan 10 dollar, maar wel erg goed, lekker en vulde ook prima. En wat wil je ook in zo’n uithoek. Scrambled eggs en bacon blijven een favoriet van mij. Na het ontbijt gingen we naar de souvenirshop waar de meesten nog wat hebben gekocht. Ik een poster van het park en een ansichtskaart: ik neem uit elke plaats waar we geweest zijn en die ik boeiend vond een ansichtskaart mee, die plak ik dan thuis op mijn kast zodat ik een mooie herinnering in mijn kamer heb hangen. En ik kan dan weer zien hoe onze reis is verlopen.

We zijn naar de Yosemite Falls geweest, dit ligt bijna aan de weg. Van 700 meter hoogte van de Yosemite Creek stort een van de hoogste watervallen ter wereld zich over ruim 400 meter naar beneden, om dan vervolgens een stukje lager een tweede keer te vallen, maar dan naar 0 meter hoogte. Hier hebben we uiteraard de nodige pica’s gemaakt. Bij de weg uit het park stopten we ook nog even bij een uitzichtspunt. Nadat we snel een parkeerplaats bemachtigd hadden en een touringbus Japanners hadden ontweken die alleen een stuk of tien oude Amerikanen bleek te bevatten zag ik hier dat dit het punt was waar de foto op mijn poster gemaakt is. Vlak voor de uitgang van het park stopten we kort bij Maripose Grove. Dit is een plek waar veel Sequoiabomen bij elkaar staan. Ondanks dat pas de 14-grootste Sequoia ter wereld in Yosemite staat zijn de nummers lager ook een zeer indrukwekkend gezicht. Deze bomen worden langer dan 100 meter hoog en dikker dan 8 meter breed. Dit zijn de grootste bomen op Aarde.

In Oakhurst hebben we weer met een goede burger gelunched. Hier zagen we ook op kranten dat de San Francisco Giants de World Series gewonnen hebben van de Texas Rangers (honkbal/de nationale titel). Honkbal bestaat uit twee leagues die na het seizoen een play-offs spelen en dan de winnaars van elke league een best-of-7 tegen elkaar voor de uiteindelijke titel. Leuk dat een team wint uit een van de steden waar we geweest zijn en waar ik het met Amerikanen een tijd heb gehad over sport. Ik waardeer Amerikaanse sporten veel meer sinds we hier zijn. Waar voetbal eigenlijk alleen leuk is voor de sfeer en de herhaling waarop je de paar doelpunten en net gemiste kansen kan zien is honkbal een nog tragere versie hiervan (bij elke gooi, en een wedstrijd kan vier uur duren aangezien het niet om tijd gaat maar om gespeelde ‘innings’ -> sets). Bij Basketbal worden er voortdurend punten gemaakt en gaat het steeds om raak of net mis: daar gebeurt in het spel zelf veel meer. American Football is dan een spel waarbij het aanvallende team steeds probeert terrein te veroveren en hier een paar kansen voor krijgt. Op welke manier ze dit proberen en of dit lukt is leuk om te zien (maar ik vind basketbal wel leuker). Alleen van ijshockey heb ik niets meegekregen. Elke sport wordt leuker als je meer doorhebt waar het om gaat en welke tactische keuzes erin meespelen. Het is mooi om te zien hoe een team kiest voor een tactiek en hoe deze zich uitspeelt.

Bij aankomst in Sacramento had de hotel-verantwoordlijke niet opgezocht waar de Holiday Inn Express precies zat. Hij was wat gemakzuchtig geworden omdat het hotel tot nu toe steeds vanaf de snelweg al te zien was. Maar ‘in de buurt van het conference center’ schiet niet op als het een paar blocks er omheen kan zijn in alle richtingen. Wij dus zoeken, Thomas uitstappen om het te vragen, blijkt de Holiday Inn 17 blocks verderop bij de snelweg te liggen. Wij zagen de bui al hangen en inderdaad, toen we er kwamen bleek dat we ‘Express’ waren vergeten. Wij weer terug en uiteindelijk wel het hotel gevonden maar was weer een uurtje later. Ach weer een leermomentje, achteraf maakt het ook niet uit ;)

We hebben gegeten bij een tentje in de buurt die er een beetje pauper uitzag maar waar het eten erg goed was. Sjoerd meende ook iemand te herkennen, maar kon niet plaatsen wie het was. Het water was er echter het goorst van wat we tot nu toe gehad hebben. Er zat zoveel chloor in dat we een paar slokken moesten nemen om zeker te weten dat het inderdaad zo vies kon zijn. Na het eten gingen we terug naar het hotel om te bloggen: we hadden eindelijk weer internet en konden dus weer bloggen, e-mailen en wat dan ook.

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.