Dag 42 – The end draws near..

Foto’s.

Vandaag komt het einde van de reis pas echt in zicht. We rijden naar onze laatste bestemming: alweer terug naar Los Angeles. Daar blijven we nog 2 dagen maar het is de laatste stop van onze reis. De dag begon met vroeg opstaan, een okay ontbijt en een lange rit in het vooruitzicht. Ik zet de TV aan, deze gaat natuurlijk naar kanaal 1. Daar zit dus nooit een zender op, wellicht bij wet om oneerlijke voortrekking te voorkomen van een bepaalde zender die iedereen ziet als je in een hotel de TV aanzet? De TV bij het ontbijten staat recht boven ons hoofd hard te blèren, dit maakt mijn ochtendhumeur er niet beter op. Iedereen weet ondertussen dat als ik ‘s ochtends wat chagrijnig ben: laat me even lekker met rust, dan trekt het wel bij!

We rijden Highway 1 af: een mooie kustrit die me doet denken aan de kustroute 2 jaar geleden in het zuidwesten van Noorwegen. Het is niet zo woest als in Noorwegen maar doet zijn goede naam eer aan. Af en toe maken we een stop om een paar foto’s te maken en even te genieten van de oceaan en mooie rotsformaties. Omdat we nog maar een kwart tank hadden voordat we begonnen met rijden en we het gas wat duur vonden in Monterey hoopten we onderweg wat beters tegen te komen. Helaas waren er maar weinig benzinestations en werd de benzine daarom steeds duurder naarmate we verder reden. Toen we toch maar gingen tanken was het bijna 2x zo duur als in Monterey..

Ik wissel het rijden af met Johan: nadat ik het eerste stuk langs de kust heb gereden ga ik achterin zitten. We rijden weer wat meer landinwaards en ik dommel half weg. We luisteren naar een superromantisch liefdesliedje. Dit doet me toch afvragen of dit gebeuren al bestond en of de romantiek ook al bestond in de 19e eeuw en eerder. De Hollywood-romantiek zoals we die kennen is uitgevonden tijdens de depressiejaren (jaren 30) door Hollywood en Disney. De generatie van mijn ouders zette zich deels af tegen dit soort Hollywoodromantiek. Geregistreerd partnerschap is in Nederland natuurlijk al een tijdje een vervanging van de traditionele manier van trouwen. Om mij heen zijn nu echter behoorlijk wat mensen die wel voor het romantische trouwens plus huwelijksreis kiezen. En het ook op een zo romantisch mogelijke manier vieren. Echt in het verleden kijken kan ik niet dus ik kan het natuurlijk niet echt vergelijken. Morgen gaan we naar Disney, een wereld vol van de romantiek die ik zojuist heb beschreven.

Toen ik in Santa Barbara weer ging rijden ging het lampje en geluidje voor “change oil” weer aan. Nou ja, nog 1,000 miles rijden, dat halen we toch niet meer. We slapen weer in een motel-achtig gebouw net als met de studiereis in LA. De plek ligt tussen Disney en Universal Studios in, zodat allebei de parken nog enigszins bereikbaar zijn. Ik slaap na enige moeite voor de 3e keer in uitklapbed. Er was iets fout gegaan met de reservering en pas na aandringen van Johan snapten ze dat dat bed een oplossing was. Ze hebben met hun 2 sterren hotel duidelijk meer moeite met een goede service geven dan de andere plekken waar we geweest zijn. Maar ik heb wel van ons drieën het vaakst in een eigen bed geslapen ;)

Van the gang of three wilde Thomas naar de Best Buy om een adapter te kopen voor zijn MacBook (zijn oude was stuk). Terug hebben we een heel eind gereden, lekker wat gepraat en muziekie aan. Was lekker relaxt even genieten van de tijd die we nog hadden in de VS. Op een gegeven moment stond er een auto voor ons bij het stoplicht voor rechtuit, en gaat stoplicht voor links op groen. Aangezien de stoplichten een beetje raar over de weg staan leek het al als je een beetje verkeerd keek of wij groen hadden. Die bestuurder was niet echt aan het opletten, die reed zo voor mijn neus door het rode stoplicht voor de afslaande auto’s van de tegenoverkant naar hun links. Daar zat helaas voor de bestuurder ook een politieauto bij, die maakt dus een U turn en rijdt zo die auto achterna.. en waren we even blij dat ik die auto niet achterna reed.

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

1 Reactie op Dag 42 – The end draws near..

  1. Hans zegt:

    Hoi Nils,
    nog effe en je bent bij de terugvlucht. Itrw al weer meer dan 2 weken geleden.
    Boeiend dat je een verhandeling over romantiek en trowen houdt. Inderdaad: wij waren/zijn niet van het romantische trouwen. Alhoewel: je was er zelf bij.
    Als je wat over de jaren 30 wil weten kan je het aan je opa vragen. Kies zelf maar welke van de 2 ;-)

    Groet,
    Hans