Dag 45 (en 46) – Terug naar huis!

Foto’s.. maar vier deze keer!

Jaa.. het eind is hier: ‘s ochtends vroeg om 6 uur ging de wekker al. Voor de zekerheid even wat tijd genomen om de laatste spullen in te pakken. Via de carpool lane reden we richting het vliegveld. Bij Alamo leverden we de auto weer in met het low fuel lampje een groot deel van de reis aan. In de shuttlebus reden we richting het vliegveld. Hier zagen we bij het inchecken alweer wat andere Pixelgenoten die voor de zekerheid ook wat vroeger waren. Het was even afwachten hoe zwaar de koffers zouden zijn. We mochten vijftig pond aan gewicht in de koffer hebben zitten, en ik had 52.5 pond. Gelukkig had ik dezelfde controleur als Johan: met zijn 57.5 pond en ik met mijn overgewicht werden gewoon goedgekeurd. Sjoerd moest nog wel wat uit zijn koffer halen, hij had helaas een andere die er wel moeilijk over deed. Gelukkig had hij nog een paartje oude verrotte schoenen bij hem die hij thuis waarschijnlijk toch had weggegooid. Dit was goed genoeg en we vlogen weg rond 11 uur, allereerst naar Philadelphia en daarna naar Amsterdam. We zouden bijna 24 uur later aankomen, dus we waren ook zoiets onderweg. Met het tijdsverschil van 9 uur eraf en de reistijd van en naar het vliegveld erbij.

Vijf uur later bereikten we Philadelphia waar we even een herlanding moesten maken. De landingsbaan was nog bezet dus halverwege de landing gaf het vliegtuig ineens weer flink gas. Je weet natuurlijk nooit of ze dit omroepen om ons gerust te houden, maar de tweede landing ging prima. We hadden genoeg tijd om nog even rond te lopen en wat te eten/drinken, terwijl ik met Ruud wachtte tot hij zijn gitaar kreeg die hij apart had moeten inchecken.

Gelukkig hadden we de wind mee, en een kleine zeseneenhalfuur later stonden we weer op Nederlandse bodem, woensdag om half 11 ‘s ochtends. We waren allemaal wat moe en namen afscheid van elkaar. Bij sommigen waren er wat ouders die op hen wachtten, anderen gingen zelf weer naar Enschede. Mijn ma wachtte me op en na een broodje halen gingen we met de auto weg naar het huis van mijn ouders. Ik wist al dat ze zou komen en toch vond ik het erg relaxt dat ik niet in de trein hoefde te zitten. Anderhalfuur later zat ik thuis op de bank en kon ik bijkomen, maar niet alvorens ik eerst mijn ouders nog een paar uur vanalles en nogwat had verteld. En ze beloofde om de blogs af te maken.

Klaar!

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.